16.4.10

नींद आये भी तो

नींद आये भी तो

नींद  आये  भी   तो   अब  ख्वाब  कहाँ  आते  हैं ,  
तू  बता  ऐ  दील  - ऐ - बेताब , कहाँ  आते  हैं ,
हमको  खुश  रहने  के  आदाब  कहाँ  आते  हैं , 
मैं  तो  यक्मुष्ट   उससे  सौंप  दूं  सब -कुछ  लेकीन ,
एक  मुठी  में  मेरे  ख्वाब  कहाँ  आते  हैं , 
मुद्दतों  बाद  तुझे  देख  के  दील  भर आया ,
वरना  सहराओं  में  सेलाब  कहाँ  आते  हैं , 
मेरी  बेदार  निगाहों  में  अगर  भूले  से ,
नींद  आये  भी  तो  अब  ख्वाब  कहाँ  आते  हैं , 
शिद्दत -ऐ -दर्द  है  या  कसरत -ऐ -मई - नोशी  है ,
होश  में  अब  तेरे  बेताब  कहाँ  आते  हैं , 
हम  कीसी  तरह  तेरे  दर  पे  ठीकाना  कर  लें ,
हम  फकीरों  को  ये  आदाब  कहाँ  आते  हैं , 
सर - बसर  जीन  में  फ़क़त  तेरी  झलक  मीलती  थी ,
अब  मुयस्सर  हमें  वोह  ख्वाब  कहाँ  आते  हैं ,
सद्द  गया  जींदा  ही  तेरे  इश्क  दी  अग्नी छ  मैं , 

 

अन जान कवी 

1.4.10

હું શું કરું ?

હું શું કરું ?


કોઈ પડદાની ઓથમાં સંતાઈ ને મારા િદલ ને રમાડે તો હું શું કરું ?
છુપી બંસરી કનૈયાની ચોરી કરી કોઈ રાધા વગાડે તો હું શું કરું ?
વીજળી મારું મકાન ભાળે ભલે હું સહી લઉં મુખ થી ઉફ્ફ નાં કહું
પણ એના કાતિલ નયનોની ચિનગારીઓ આગ દિલ ને લગાડે તો હું શું કરું ?
મારા દિલ નું એ મકાન ખાલી હતું વાત જોઈ પુન તું આવી નહિ હું શું કરું ?
કોઈ બદલે તમારી આવી ને એને રાખી લે ભાડે તો હું શું કરું ?
જિંદગી ની સફર માં અમે સાથે જ હતા,પાસે આવી ને મંઝીલે થાકી ગયા
દોષ દેશો ના તમો ભલા એ કદમ નાં ઉઠાવે તો હું શું કરું ?


ભારતીય સંસ્કૃિત

ભારતીય સંસ્કૃિત

કપ્ડા થઇ ગયા છે ફેશન માં ટૂંકા
લાજ શરમ ક્યાંથી હોય ?
ખોરાક થઇ ગયા છે ફાસ્ટ ફૂડ
શક્િત ક્યાંથી હોય ?
પ્લાસ્ટીક ના થયા ફૂલ
સુગંધ ક્યાંથી હોય ?
મેકપ થી ચેહરા થયા સુંદર
રૂપ ક્યાંથી હોય ?
શીક્ષકો થયા પૈસા નાં ભૂખ્યા
સાચું શીક્ષણ કે વીધ્યા ક્યાંથી હોય ?
પ્રોગ્રામ થયા ટીવી ચેનલ નાં
સંસ્કાર ક્યાંથી હોય ?
માનવ બન્યો સ્વાર્થી
દયા ક્યાંથી હોય ?
ભારત.....આર્તનાદ પોકારે છે
ક્યાં ગઈ ભારતીય સંસ્કૃિત ???
ક્યાં ગઈ ભારતીય સંસ્કૃિત ???
ક્યાં ગઈ ભારતીય સંસ્કૃિત ???

શબ્દો ની સરવણી

શબ્દો ની સરવણી

પર્ણ , પુષ્પ, પથ , પર્વત, પ્રજ્ઞા ને પ્રેમ પ્યારા છે બહુ મને
સુર , સ્વર, સંગીત , સરોવર, સંધ્યા, સમાવવા છે ભીતરમાં મારે
દિપ , દુનિયા , દિલ , દાવાનળ ને દયા દઝાડે છે વારંવાર મને
મોહ , માયા, મમતા, મદ , મનસા , ને મેદની મનમાં અતિ ચૂમે છે મને
નેણ , નેહ , નામના , નિશા , નવરાશ , નબળાઈ એ મારી જરાક
તૃપ્તિ, ત્વરા, તરવરાટ, તેજ , તાદાત્મ્ય, તરવરે છે તરંગ રૂપે મુજમાં
કાવ્ય , કમળ, કેસુડો ,કળા ને કોકિલ કહે છે કઈ કાન માં મારા
હાસ્ય , હાશ, હર્ષ , હવા , હળવાશ ,હરખાવે છે સપર્શી ને મને
રંગ , રસ , રમણીયતા , રતાશ , રસિકતા , રોમાંચ લાવે છે હૃદય માં
આસ્થા, આશા , અસ્મિતા , આકાંક્ષા , આસ્વાદ છુ એ રૂપે જીવન ને
જગત, જનમ , જનની , જોખમ , જીવતર ,જામતી નથી વાર્તા મારી આ સર્વ ને
વાદળ , વેદના , વ્યથા , વસવસો , વલોપાત , વમળ બની ડૂબાડવા ચાહે છે મને
ધૈર્ય, ધરપત , ધવલતાથી ધ્રુર્ણા , ધરખમ ધોધ વચ્ચે પણ તરી નીકળીશ
આ સંસાર સાગર હું આત્મ બળથી

10.3.10

હજી બાકી છે
 
આંખો માં તસ્વીર તમારી ને
િદ્લ માંધડકન છે તમારી
શ્વાસ માં પણ સુવાસ છે તમારી
ને િદ્લ માં યાદ થાય છે તમારી
આ જડ ચેતના માં જરુરીયાત છે તમારી
સાદગી માં દુલ્હન સમી સુંદરતા છે તમારી
ફુલવાડી મહેંકી ઊઠે જ્યાં હાજરી તમારી
બેચેન િદ્લ ને ચેન મળે જો પ્રીત રહે તમારી
" વીપુલ " ને પ્રેમ માં પગલ કરી ને
પ્રીત ના છીનવી લેતા તમારી
કરુ દી્વસ્ રાત દુઆ ખુદા ને
બસ તમે જ રહો તક્દીર મારી

IDHAR UDHAR SE

IDHAR UDHAR SE
"થંભી જાય છે"
શું કહુ તને ?

કશુ કહેવાતું નથી

પણ કહ્યા વગર રહેવાતુ પણ નથી

મારા હોઠ જે કહેવા માંગે છે

પણ તારા ગુલાબી હોઠ ને જોઈ થંભી જાય છે

મારી આંખો કંઈક કહેવા માંગે છે

પણ તારી સુંદર આંખો જોઈ ને થંભી જાય છે

મારુ સ્મીત કંઈક કહેવા માંગે છે

પણ તારું ગુલાબી સ્મીત જોઈ ને થંભી જાય છે

મારુ નાજુક િદ્લ કંઈક કહેવા માંગે છે

પણ આ તારુ પત્થર િદ્લ જોઈ ને થંભી જાય છે

પણ મારુ નામ "િવપુલ્" તને કંઇક કહેવા માંગે છે

પણ તારુ નામ સાંભળી તે પણ થ્ંભી જાય છે ....
~ ~ ~ ~ ~  

कहीं चांद

कहीं चाँद राहों में खो गया कहीं चाँदनी भी भटक गई  मैं चराग़ वो भी बुझा हुआ मेरी रात कैसे चमक गई  मिरी दास्ताँ का उरूज था तिरी नर्म पलकों की ...