" તમે "
સુરજ ના પ્રથમ કિરણ ની સવાર છો તમે
એકલતાની ક્ષણોની એક યાદ છો તમે
આકાશ જેવી છે સ્વચ્છ લાગણી અમારી
ડુબતા સુરજની મધુર સાંજ છો તમે
મહેંકે છે જીવન તમારાથકી અમારુ
આંખોની પલક માં બંધ સંસાર છો તમે
 કોઇ િદ 'દૂર તો કોઇ 'દિ" નજદિક
અમારા જીવનની એ મજબુરી છો તમે
તમારા કપાળની રેખા નિહાળેછે મને
જીવનના સફરમાં એક માત્ર સાથીછો તમે.......

" आप "

सूरज की प्रथम किरण की स्वर हो आप
एकलता की पल की एक याद हो आप
आकाश जैसी शुद्ध लागनी आपकी
डूबता सूर्य की मधुर सांज हो आप
महेकता है जीवन आपकी थकी हमारा
आँखों की पलकों में बांध संसार हो आप
किसी दिन दूर तो किसी दिन समीप
मेरे जीवन की एक मज़बूरी हो आप
आप के भाल की रखे निहालती है मुजे
जीवन के सफ़र में एक ही साथी हो मेरे......

"સવારી "

માંગ્યો ત્ઘોદોમ પ્રેમ ને મને બદનામી મળી 
જીવનની આશા હતી ત્યાં સજાવેલી એક નનામી મળી 
બંધ હાથે ઘણા દિલોની  મને મુક સલામી મળી 
હયાત હોવા છતાં મને મારાજ ઘરની નીલામી મળી 
હવે આંખો શું નીર વહાવે ઘણી આંખો ની સાક્ષાત પ્રણામી મળી 
તારી ચાહ માં મેં ઘર સજાવ્યું ત્યારે મને મરણ પથારી મળી 
હવે હું શું કરું ઓ "છાયા" વિપુલ ને છેલ્લી વાર ચાર ખભાની સવારી મળી 

પ્રેમ એટલે શું ?

રંગીન પરણ્ય નો અજીબ દાસ્તાન છે પ્રેમ

પણ સમજો એટલો હજુ નાદાન છે આ પ્રેમ

પ્યાર એ કોમલ ફૂલ છે પ્યાર એ લલાટ નો શણગાર છે

નશીબ ની સર્જાયેલ એક વીધી નો લેખ છે પ્રેમ

સમજે જે નેહ ને એનો જુનો કેએલ છે પ્રેમ

પ્રેમ શુદ્ધતા નું પ્રતીક છે સવીતા નો આભાસ છે

જીવ - શિવ નો નીવાસ છે નજરો થી ભાષા નો સુ સ્પષ્ટ એહવાલ છે

તેથીજ તો હવે અંધ કહેવાય છે પ્રેમ

પ્રેમ જીવન ની સ્વીકૃતી છે

બહુ સરળ છતાં આકરી કસોટી છે

બેહ્તેરીન ખુમારી નો અદ્ભુત જાદુ છે પ્રેમ

નાજુક સંબંધો નો એક મજબુત બંધન છે પ્રેમ

બોલ - અબોલ

અમે બી કદી બોલ્યા નહી

તમે બી ક્યાં કદી બોલ્યા છો ?

પત્ર પર્બીડીયે બીડ્યા નહી

કમળ મન ના કદી ખોલયા નહી

એકલી આંખ બે બોલતી રહી

એ અર્થ આપ સમજ્યા નહી

આવ - જા ઈશારા ની થતી રહી

વરસો વહ્યા વાત અબોલી રહી

રોજ - રોજ મળતા અહીં ને તહી

તો એ એક મેક ને મળ્યા નહી

તું કહે - તું કહે કહી તડપતા રહ્યા

વાત મનની આમ મન માં ને મનમાંજ રહી

સમજ - સમજ માં સમજ અધુરી રહી

ને રોમે - રોમ પાન ખર ફૂટી રહી

વણ કહી કથની અનકહી રહી

આયખું પૂરું ને વાત અધુરી રહી

આવકાર્યા આપ ને આવજો કહી

િવરમી ભેળાં થાશું કહી ન કહી

આશા અમર સદા રાકવી નહી

રાધીકા ની કહી કથા વ્યથા અહીં

વાત તમે મર્મ ની સમજ્યા નહી

અમે બી કદી બોલ્યા નહી

તમે બી ક્યાં કદી બોલ્યા છો ?

" યાદ આવી "

વીતી પળો ઘણીને તું આજ મુજને

કોમળ ઊરમા તરત યાદ આવી

િનહાળી રુપવંિતઓ ઓ ફેશનોમાં ઘણીએ

તુજની એ સાદગી સતત યાદ આવતી

યુવાની માં ખીલતી ચાહતની ઋતુઓ

સુરભી ને પુષની વસંત યાદ આવી

શર્વરી અમાસના અઘાઢ અંધારામાં

સારસને શશીની ચાહત યાદ આવી

 રીક્ક્ત ઉરે ભટકતી તારી રાહ માને

િનનદ્રાએ શમણામાં પર યાદ આવી

શાયરનાં તરંગોમા ઉછાળતા ઉરને

ઉર્મીના ઉંડાણથી તરત યાદ આવી

ઉરને ન રહેતી ધડકવાની ધીરજ

ઉરના ઉંડાણને તારી સખત યાદ આવી

વેદનાના વમળોમાં ઘુટાંતો રહયોને

તારી અલિવ્દાની આફત યાદ આવી

તારી એક યાદ 


હતું સ્ગળું પાસે મારી 
આજે છે એક યાદ તમારી 
હતી સુહાની પૂનમની રાત 
આજે છે અમાસનો મને સાથ 
હતી મીલ્ન નો મને સથવારો 
ને આજે છે મને યાદો નો સહારો 
હતા અધરો પર પ્રેમ ના શબ્દો 
ને દીલ માં હતી યાદો ની લહર 
હતો હોઠો પેર મુસ્કાન તમારી 
આજે છે આંખો માં આંસુ અમારી 
હવે કોઈ ખ્વાઈશ નથી િજદગીમાં 
કાફી છે બસ એક યાદ તમારી 

ચહેરો 


બેઠો હતો ચીતરવા તારો ચહેરો 
આ દીલ પર વેદના છવાઈ ગઈ 
છીતરું છુ કાગળ પર ચહેરો તારો
તારી યાદ માં ઘોર નીરાશા છવાઈ ગઈ 
રંગો થી જમાવ્યો તારાઓ ચેહેરો 
અને પ્રીયે તારી યાદ આવી ગઈ 
દીલ ને બસ એકજ તર્વરાત 
તારી રાહ માં પાંપણ બંધ થઇ ગઈ 
આકાર ચીત્રાયો નોખો તારો
તારી મારી લાગણીઓ છવાઈ ગઈ
કોરો કાગળ રંગો વગર લાગે અલગ તારો
તારી યાદ પ્રત્યેક પળે સતાવતી ગઈ
અંદર બનાવ્યો રસીઈક થાળ તારો
ચાંદની મૌન બની ચાલી ગઈ